Kryeministri Edi Rama ka publikuar një pasqyrë të protestave në disa vende, ku përfshihet edhe Shqipëria, duke krahasuar numrin e ...
BOTA
Paracetomoli shkakton autizëm gjatë shtatzënisë, profesori italian reagon pas deklaratave të Trump: Ja e vërteta për ilaçin më të përdorur
PiranjatPërditësimi i fundit 23 Shtator 2025, 19:43
Giuseppe Remuzzi, drejtori i Institutit “Mario Negri” në Itali, pas paralajmërimit të Donald Trump se përdorimi i paracetamolit gjatë shtatzënisë rrezikon të shkaktojë autizëm, tha se nuk ka rrezik të shtuar për këtë tezë.
Sipas tij, paracetamoli mbetet ilaçi më i sigurt. “Të flasësh për një rritje të numrit të rasteve, është absolutisht e pasaktë. Megjithatë, ka të ngjarë që të ketë një rritje të kapacitetit diagnostikues”.
“Tema sigurisht që nuk është e re dhe është analizuar gjerësisht dhe ajo që mund të themi me siguri, është se nuk është shfaqur kurrë asnjë korrelacion. Konkretisht, ekziston një studim i kryer në Suedi me mbi 2 milionë fëmijë, nënat e të cilëve kishin marrë ilaçin dhe nuk u gjet asnjë lidhje”, shpjegoi për “Corriere della Sera” drejtori i Institutit “Mario Negri” për Kërkime Farmakologjike dhe anëtar i Këshillit Kombëtar të Shëndetit Italian.
“Nuk ka gjasa që studimet e reja të kenë forcën për të kapërcyer këto prova tani të konsoliduara. Burimet e cituara nga ‘Washington Post’ tani flasin për një rishikim të kryer nga studiuesit në Malin Sinai, por puna e tyre ka disa probleme, të cilat vetë autorët i nxjerrin në pah. Së pari, metodologjia e përdorur, e cila kryhet përgjithësisht për studimin e mjedisit, jo në fushën mjekësore. Kjo analizë, në rastin më të mirë mund të ofrojë një bazë për diskutim, por është larg të qenit provë e fortë shkencore”, theksoi ai.
Si e shpjegoni atëherë alarmin që vjen nga SHBA-ja?
Gjatë viteve, ka pasur raportime për lidhje midis grave që kishin marrë paracetamol dhe fëmijëve të lindur me autizëm, por meqenëse është një nga ilaçet më të përdorura nga gratë shtatzëna, është një vëzhgim i rastësishëm që nuk mund të interpretohet si një marrëdhënie shkak-pasojë.
A mund të vazhdojnë gratë shtatzëna të përdorin paracetamol duke iu përmbajtur udhëzimeve të përcaktuara?
Shoqëritë kryesore shkencore që merren me çështjet e shëndetit të nënës dhe fëmijës sugjerojnë që, nëse nëna ka ethe (një “aleat” i trupit dhe jo një “armik”, sepse është përgjigja mbrojtëse e trupit ndaj një agjenti infektiv ose një gjendjeje inflamatore), paracetamoli është alternativa më e vlefshme, e përfaqësuar nga ibuprofeni dhe aspirina. Natyrisht, si çdo ilaç, duhet të merret me shumë kujdes, por mjekët dhe vetë gratë e dinë mirë këtë. Prandaj, deri më sot, paracetamoli mbetet ilaçi më i sigurt për t’u marrë gjatë shtatzënisë.
Masat paraprake për përdorim?
Nuk duhet të përdoret për më shumë se pesë ditë, një rregull i shëndoshë që vlen gjithmonë për të gjitha pacientët. Për më tepër, është e rëndësishme të mbahet mend se, përveç nëse tregohet posaçërisht nga një mjek, nuk duhet të merret asnjë ilaç gjatë tremujorit të parë të shtatzënisë, sepse kjo është periudha kur organet po formohen. Megjithatë, nëse ka një nevojë të vërtetë, paracetamoli është ilaçi më pak toksik për embrionin në këtë fazë delikate.
Leukovorina, përbërësi aktiv i acidit folik, po promovohet gjithashtu në SHBA si një trajtim i mundshëm eksperimental për fëmijët autikë. Çfarë mendoni ju?
Nuk është një kurë për spektrin e autizmit. Është një qasje premtuese, por ende në fazën eksperimentale, dhe është efektive vetëm për një nëngrup fëmijësh, ata me antitrupa kundër receptorit të acidit folik. Një studim i vitit 2018 me mbi 48 pacientë, tregoi disa përfitime: përdorimi i leukovorinës përmirëson gjuhën verbale dhe aftësitë e komunikimit.
Autizmi është një nga problemet kryesore të presidentit Donald Trump, i cili po shpreh shqetësim për shkallën në rritje të kësaj gjendjeje në SHBA. Cila është situata?
Të flasësh për një rritje të numrit të rasteve është absolutisht e pasaktë. Megjithatë, ka të ngjarë që të ketë një rritje të kapacitetit diagnostikues: ka kritere të reja që përfshijnë shumë aspekte të vërejtura që më parë nuk u vunë re nga mjekët dhe familjet. Për më tepër, ndërgjegjësimi i prindërve, mësuesve dhe shërbimeve sociale, është rritur ndjeshëm: kjo lejon diagnostikimin e hershëm dhe identifikimin edhe të formave më të lehta që më parë as nuk konsideroheshin ose hidheshin poshtë si tipare të karakterit, për shembull drojë e tepërt.
