Roberto Mancini është shumë pranë rikthimit në stolin e Kombëtares italiane. Presidenti i Federatës Italiane të Futbol...
SPORT
Vetëm dy javë në krye të Italisë, Maldini largohet pas përplasjes me presidentin e FIGC-së
PiranjatPërditësimi i fundit 28 Korrik 2026, 11:39
Mandati i Paolo Maldinit si drejtor teknik i ekipit kombëtar italian zgjati pak më shumë se dy javë. Një "martesë" e nxituar me presidentin e FIGC-së, Giovanni Malagò, e lindur nën kujdesin e keq, përfundoi me një ndërprerje të menjëhershme dhe të dakorduar nga të dyja palët të kontratës së tij.
Përçarja, e thellë dhe e pakthyeshme, nuk buron nga një incident i vetëm, por nga një sërë mosmarrëveshjesh mbi autonominë dhe vendimet e ekipit. Pika pa kthim, raporton La Repubblica, erdhi rreth emërimit të Andrea Pirlos si trajner: një propozim i paraqitur nga Maldini (së bashku me Leonardon ), por i bllokuar nga Malagò.
I përballur me polemika dhe shqetësime të forta mbi rolin e Pirlos si zëdhënës i kompanisë ruse të basteve Fonbet, dhe distancën e tij nga pretendimet fillestare që e lidhnin trajnerin e Azzurrëve me figura si Pep Guardiola, presidenti i federatës mbylli çdo derë.
Pas një sërë bisedash telefonike të përsëritura, vendimi i Malagòs ishte i qartë: "Pirlo ishte një zgjedhje e pafat, por unë jam presidenti. Në këtë pikë, marr përgjegjësinë dhe marr vendimin."
Për ish-kapitenin e Milanit, këto ishin fjalë të qarta që shënuan fundin e ndeshjes. Maldini e kuptoi se kufijtë e roleve të tij ishin shumë të ngushtë dhe se autonomia e kërkuar dhe e premtuar fillimisht ishte në fakt e kufizuar, duke mos pasur garancitë e nevojshme të mbrojtjes politike dhe institucionale nga klubet e Serie A dhe polemikat mediatike.
Pasi e kuptoi pamundësinë e gjetjes së një kompromisi dhe të ecjes në rrugën e përcaktuar, Maldini bëri një hap prapa, duke telefonuar Malagòn për t'i njoftuar lamtumirën e tij përfundimtare: "Unë dhe Leonardo marrim përgjegjësinë për një vendim të papërshtatshëm dhe po i japim fund marrëdhënies sonë me ekipin kombëtar."
Kështu, shpejt dhe në mënyrë të diskutueshme, një periudhë ka marrë fund, duke e lënë FIGC-në përsëri në kërkim të lidershipit teknik dhe një vizioni të përbashkët për të ardhmen e Azzurrëve.
