Shqiptari që u vra në Baldissero D’Alba të Italisë nga pronari i shtëpisë ku dyshohet se kishte hyrë për të...
BOTA
“Harrova familjen time”/ Sëmundja e rrallë i fshiu kujtesën 28-vjeçares, por i dha një “dhuratë” të çuditshme
PiranjatPërditësimi i fundit 21 Shtator 2026, 14:42
Një 28-vjeçare nga Britania e Madhe ka humbur një pjesë të madhe të kujtesës pasi u diagnostikua me encefalit, një sëmundje serioze që shkakton inflamacion dhe ënjtje të trurit. Sot ajo përballet me vështirësi të përditshme, por thotë se ka edhe një “anë pozitive”: mund të shohë filmat e saj të preferuar sikur të ishin krejtësisht të rinj.
Georgina Ann, nga Boltoni, Greater Manchester, nisi të ndihej keq në gusht të vitit 2024. Fillimisht kishte marramendje dhe humbje të oreksit, por gjendja e saj u përkeqësua shpejt. Ajo nuk ishte më në gjendje të qëndronte në këmbë apo të ngjiste shkallët.
Familjarët thirrën ambulancën dhe, gjatë rrugës për në spital, 28-vjeçarja pësoi një krizë epileptike. Mjekët e diagnostikuan me encefalit, një gjendje që shkakton inflamacion të trurit, dhe ajo qëndroi e shtruar në spital për tre javë.
Georgina tregon se gjatë pjesës më të madhe të qëndrimit në spital ishte pa ndjenja. Kur u zgjua, kishte humbur një pjesë të konsiderueshme të kujtesës.
Ajo nuk i njihte njerëzit që ndodheshin pranë saj derisa ata prezantoheshin. Edhe sot ka vështirësi të kujtojë emrat dhe fytyrat e njerëzve që njeh.
“Dy javët e para nuk kisha absolutisht asnjë ide se kush ishte askush”, rrëfen ajo.
Pas daljes nga spitali, Georgina thotë se nuk kujtonte as vendndodhjen e dhomës së gjumit apo banjës në shtëpinë e saj.
“Është sikur të fillosh jetën nga e para, por në një mënyrë shumë të çuditshme, sepse është e vështirë ta bësh këtë në qytetin tënd, ku të gjithë të njohin, ndërsa ti nuk i njeh ata”, shprehet ajo.
Pavarësisht vështirësive, Georgina thotë se ka gjetur edhe një aspekt pozitiv në humbjen e kujtesës.
Një nga filmat e saj të preferuar që nga fëmijëria është “The Grinch”. Ajo tregon se para se nëna e saj të ndërronte jetë, i kishte blerë një palë pizhame për ta shijuar filmin.
“Të mund ta shoh përsëri, sikur të isha një vajzë e vogël, ishte magjike. Më solli shumë kujtime nga fëmijëria. Është fjalë për fjalë sikur të jem përsëri shtatë vjeçe”, thotë Georgina.
Ajo tregon se edhe filmi “Harry Potter”, të cilin më parë nuk e pëlqente, tani e ka parë me një perspektivë krejt tjetër.
“E pashë filmin e parë dhe e përjetova nga një këndvështrim krejtësisht tjetër. Më ka bërë ta vlerësoj përsëri çdo aspekt të jetës”, ka rrëfyer ajo.
Humbja e kujtesës vazhdon t’i shkaktojë probleme të mëdha. Georgina shpesh nuk e di se kush janë njerëzit që takon, derisa ata i buzëqeshin, e përshëndesin ose i tregojnë se kush janë.
“Është sikur kur miqtë të pyesin nëse ke parë një film, por derisa të shohësh një foto të filmit ose të aktorit, nuk e di se për kë po flasin. Për mua kjo ndodh çdo ditë të javës”, tregon ajo.
Ajo rrëfen se ndonjëherë takon njerëz në supermarket dhe zbulon se ata kanë pasur fëmijë, pa e ditur fare se kishin qenë shtatzënë.
“Ndjej sikur kam qenë në koma për dy vitet e fundit. I pyes se fëmijët e kujt janë duke ruajtur dhe ata më thonë se janë fëmijët e tyre”, vijon ajo.
Problemet e kujtesës ndikojnë edhe në aktivitetet e zakonshme të përditshme. Georgina ka vështirësi të vishet, të përgatisë ushqim apo të përdorë pajisjet elektroshtëpiake dhe për arsye sigurie është rikthyer të jetojë me babain e saj.
Në një rast, ajo harroi se kishte ndezur furrën ndërsa përgatiste darkën. Pas rreth gjysmë ore, kishte harruar plotësisht se po gatuante dhe porositi ushqim. Ajo thotë gjithashtu se shpesh i vesh rrobat mbrapsht ose nga ana e gabuar, nuk arrin ta mbyllë siç duhet frigoriferin dhe ka vështirësi të përdorë tharësen. Në një rast tjetër, në vend që të hidhte qumësht në kafenë e saj, gabimisht hodhi shurup frutash.
Georgina nuk mund të punojë dhe nuk lejohet të drejtojë automjet. Ajo thotë se disa ditë ka aq shumë vështirësi fizike sa ndihet sikur ka nevojë për një karrige me rrota.
“Kur të thonë se nuk mund të drejtosh makinën dhe se nuk mund të kujtosh as emrin tënd, nuk është aspak e lehtë. Është sikur më janë vjedhur mundësitë e jetës”, shprehet ajo.
Në tetor ajo pritet të nisë një terapi rehabilituese njohëse, me shpresën se do ta ndihmojë të rikthejë një pjesë të kujtimeve të humbura. Tashmë Georgina dëshiron të ndërgjegjësojë njerëzit për encefalitin dhe u bën thirrje atyre që shfaqin simptoma të ngjashme të kërkojnë menjëherë ndihmë mjekësore.
