Qytetarë, ambientalistë dhe aktivistë të shoqërisë civile janë mbledhur këtë mbrëmje në Tiranë p&e...
LIFESTYLE
Shtëpia që u pushtua nga 70,000 bletë
PiranjatPërditësimi i fundit 10 Prill 2026, 14:17
Filloi në shtator të vitit 2023, kur vajza ime Saylor ishte tre vjeçe. Ajo filloi të kishte probleme me gjumin dhe tha se kishte përbindësha në dollapin e saj. Ajo mund të dëgjonte një gumëzhitje në mur. Ne menduam se ishte sepse ajo e donte filmin Monsters, Inc, duke qenë se flet për përbindësha që vizitojnë dhomat e gjumit të fëmijëve natën. E qetësuam duke i dhënë një shishe me ujë, të cilën e quajtëm sprej përbindëshash, shkruan The Guardian, raporton Piranjat News.
Por shpejt ajo u frikësua përsëri. Në shkurt, ajo ishte kthyer në dhomën tonë. Më vonë atë muaj, pashë një tufë gjigante bletësh që gumëzhinin pranë kanalit të lavanderisë në papafingo jashtë shtëpisë. Isha shtatzënë me fëmijën tonë të tretë, e rraskapitur dhe mendova se po kisha halucinacione.
Një bletar erdhi për të parë dhe tha se gjithçka ishte në rregull. Një bletar i dytë tha të njëjtën gjë.
Iu desh një bletar i tretë për ta kuptuar. Ai vuri re se bletët po fluturonin drejt dyshemesë së papafingos dhe pyeti se çfarë kishte poshtë tyre: ishte dhoma e gjumit e Saylor-it. Ai skanoi dyshemenë e papafingos me një kamerë termike, por nuk mundi të shihte asgjë. Pastaj tha: "Kjo nuk ka ndodhur kurrë në 30 vitet e mia, por le të provojmë muret." Kur e vendosi kamerën në murin e dhomës së gjumit të Saylor-it, ekrani ndriçoi si dritat e Krishtlindjeve.
Atëherë e pamë: një figurë më shumë se 1.80 metra e gjatë. Duket si një burrë me kapelë cilindrike. Mbeta i shtangur. Doli që bletët po hynin zvarrë në papafingo nga një vrimë e vogël në dritare. Pastaj ato rrëshqitën nëpër dysheme dhe ndërtuan një koshere gjigante në zgavrën e murit.
Bletari donte ta hapte murin me çekiç. Ndërsa im shoq qëndroi me të, unë qëndrova poshtë me Saylor-in tonë dhe vëllain e saj, pasi jam alergjike ndaj bletëve.
Dëgjova bletarin të thoshte: “O Zot, fshihu.” Burri im doli me vrap nga dhoma. Tha se ishte si një film horror: bletët vërshonin, fluturonin kudo. Ishte një kaos i madh.
Bletari përdori një pajisje me vakum për të nxjerrë butësisht bletët. Atë ditë, ai hoqi 40,000 bletë dhe nxori më shumë se 45 kg huall mjalti nga muri ynë. Ai nuk kishte parë kurrë diçka të tillë.
I gjithë procesi zgjati me orë të tëra dhe bletët e kapura gumëzhinin me zë të lartë. I treguam Saylor kutinë në të cilën ndodheshin dhe e pyetëm nëse ajo ishte zhurma që kishte dëgjuar. Ajo tha: "Po, ato janë përbindëshat". Duket se ishte e justifikuar; sikur po mendonte: "Ju jeni idiotë. Për këtë kam folur edhe unë."
Doli që koha më e mirë për bletët është midis mesnatës dhe orës 4 të mëngjesit. Ne po e vinim Saylorin në shtrat në orën 7 të mbrëmjes. Kishim qenë shumë të hutuar se si ta ndihmonim - askush nuk mendonte se kjo ndodhte sepse kishte mijëra bletë në murin tonë.
Kur bletari doli me kostumin e tij të bletëve, u shqetësova se mos frikësohej. I thashë se ky ishte bletari, por ajo tha: “Jo, ai është një gjuetar përbindëshash.” Ishte e emocionuar që e pa. Sa herë që vinte, pyeste: “Ke më shumë?”
Çdo gjë në dhomën e saj ishte e mbuluar me mjaltë - libra, batanije, lodra. Bletari tha se shumë bletë do të ishin jashtë duke pjalmuar, kështu që do të kishte më shumë që do të ktheheshin natën. Ai bëri një vrimë në mur dhe e vulosi, dhe tha se do të kthehej pas dy javësh. Do të kishte edhe bletë grabitëse, të cilat e hanë mjaltin pasi të jetë nxjerrë hualli i mjaltit. Dy javë më vonë, ai vrau edhe 20,000 bletë të tjera. Dy javë më pas, edhe 10,000 të tjera.
Më në fund ai arriti ta mbyllte vrimën në korrik. Na u desh të paguanim 20,000 dollarë (15,000 paund) për të riparuar dëmin dhe na u desh të merrnim një kredi pasi sigurimi ynë nuk do ta mbulonte atë. Ata e panë dëmin si të parandalueshëm, edhe pse bletari tha se ishte një ngjarje që "ndodh vetëm një herë në jetë".
Tani gjithçka është rregulluar, por ndonjëherë shqetësohem se bletët do të kthehen. Pasi mbaroi puna, Saylor nuk donte të kishte të bënte fare me dhomën e saj të vjetër. Nuk e fajësoj. E kthyem në një çerdhe për djalin tim.
Ndonjëherë e kap veten duke prekur muret në atë dhomë, vetëm për t'u siguruar që nuk ka asgjë atje. Për fat të mirë, nuk mendoj se Saylor ka frikë nga bletët. Ajo duket indiferente ndaj tyre.
Bletari i çoi bletët në bletarinë e tij. Bletët janë në rrezik zhdukjeje dhe njerëzit po përpiqen ta rrisin popullatën. Mendoj se mund të themi me siguri se e kemi bërë pjesën tonë./Përshtati në shqip Piranjat News
