Një seri manovrash janë përdorur nga Belinda Balluku, për të përfituar një vilë luksoze me pishinë në një...
AKTUALITET
“12 vite ferr për Eva Dumanin”/ Rrëfimi mes lotësh i dajës që nuk u dorëzua kurrë: Si e solla në shtëpi
PiranjatPërditësimi i fundit 17 Shkurt 2026, 21:40
Në një rrëfim të fortë Xhetan Ndregjonin, daja i Eva Dumani tregon betejën 12-vjeçare për të shpëtuar mbesën e tij nga kampi famëkeq Al Hol në Siri. Xhetan Ndregjoni ndau detaje tronditëse mbi mënyrën se si mbesa arriti të largohej nga i ashtuquajturi “kamp i ferrit”, si dhe dhimbjen e madhe të humbjes së gjyshes, e cila kishte shkuar atje për të shpëtuar nipin dhe mbesën, por ndërroi jetë në kushte të rënda.
Mes lotësh, ai tregon sfidat me të cilat u përball bashkë me mbesën në shtetin turk, përpjekjet e vështira për t’u kthyer në Shqipëri, si dhe momentet e ankthit dhe pasigurisë. Në këtë intervistë, Ndregjoni zbuloi edhe mënyrat e rrezikshme të komunikimit me Evën, e cila fshihte telefonin nën tokë gjatë kohës kur ishte në kamp, për të mbajtur lidhje me familjen. Ajo kërkonte ndihmë për t’u kthyer në Atdhe, ndërsa mbijetonte në kushte të vështira, vetëm me oriz dhe vaj.
“Para më shumë se dy vitesh Eva më tha kam oriz dhe vaj dhe për 1 muaj dajë, kur unë e telefonova për ta pyet nëse kishte lekë dhe a duhet t’i dërgoja”, thotë Ndregjoni.
Dhe se ky kishte qenë momenti që kishte vendosur me çdo kusht ta kthente Evën në Shqipëri.
“Kam shkuar shumë herë në Turqi për të hyrë në Siri dhe për ta marrë Evën, por s’kam mundur, jam kthyer shumë i mërzitur por nuk jam dorëzuar”, rrefen mes lotësh Xhetani.
Plot në 12 pika kalimi të kufirit midis Trqisë dhe Sirisë është munduar të kalojë, por të gjitha përpjekjet pa rezultat. Gjithsesi asgjë se theu dajën për ta sjell mbesën në shtëpi. Madje edhe lidhjet e gjetura brenda në kamp që t’i siguronte asaj lekë. Këto me anë të personave që gjendeshin brenda në kamp e patjetër kundrejt një përqindjeje, por e rëndësishme për Ndregjonin ishte që mbesa të kishte para për ta përballuar jetesën.
Ai ndan një moment shumë prekës të mbesës së tij, e cila kishte ruajtur unazat dhe një krëhër të gjyshes e cila ndërroi jetë në kamp pasi kishte shkuar të merrte nipin dhe mbesën.
“Në Turqi kishim frikë se mund të na fusnin në burg dhe aty Eva më tha që t’i mbaja unazat e gjyshes dhe një krëhër”, thotë daja i Evës.
