Një nënë nga Korça, Volsjana Plasa, denoncon se djali i saj 4-vjeçar është dhunuar nga edukatorja në kopshtin nr. ...
BOTA
Iranianët përshkruajnë jetën nën sulmet 'e vazhdueshme' SHBA-Izrael: Çdo ditë duket si një muaj
Nga Xhuljan FerzajPërditësimi i fundit 5 Mars 2026, 07:24
"Numri i shpërthimeve, shkatërrimi, ajo që po ndodh është e pabesueshme", tregon Salar, emri i të cilit është ndryshuar, shkruan BBC, raporton Piranja News.
Kryeqyteti i Iranit, Teherani, është nën sulme të ashpra që nga fillimi i sulmeve më 28 shkurt, pasi SHBA-të dhe Izraeli synojnë objektiva ushtarake dhe politike në një përpjekje për të dobësuar regjimin islamik.
Megjithatë, zona të tjera janë goditur si pasojë e sulmeve. Zyrtarët iranianë thanë se më shumë se 160 persona, përfshirë fëmijë, u vranë kur një shkollë vajzash u godit në qytetin Minab të shtunën. Shtëpia e Bardhë sqaroi se SHBA-të po hetojnë incidentin, por nuk synojnë civilët.
"Ajo që po përjetojmë tani është përtej asaj që përjetuam gjatë luftës 12-ditore", i thotë një vendas që jeton në Teheran BBC Persian, duke iu referuar konfliktit midis Izraelit dhe Iranit vitin e kaluar.
Ndërsa disa iranianë shprehen se sulmet e vazhdueshme i kanë lënë të frikësuar për familjet e tyre, të tjerë e karakterizojnë regjimin si të frikësuar dhe shprehin shpresë për të ardhmen e vendit, shkruan BBC, raporton Piranja News.
Vala e parë e sulmeve vrau udhëheqësin suprem të Iranit, Ajatollah Ali Khamenei, por sulmet ajrore kanë treguar pak shenja zbutjeje që nga ajo kohë.
"Çdo ditë më është dukur si një muaj", thotë Salar. "Vëllimi i sulmeve është kaq i lartë."
Ai tha se një sulm ajror i kohëve të fundit i dëmtoi shtëpinë dhe iu desh t’i linte dritaret hapur që të mos thyheshin xhamat.
Organizatave ndërkombëtare të lajmeve shpesh u refuzohen vizat për në Iran, gjë që kufizon rëndë aftësinë e tyre për të mbledhur informacion rreth asaj që po ndodh brenda vendit. Ndërprerjet e internetit e bëjnë situatën edhe më të vështirë.
Shumica e njerëzve po qëndrojnë brenda, duke dalë vetëm për furnizime. Regjimi duket se ka rritur praninë e tij të sigurisë në rrugë, gjë që iranianët e kanë parë si një përgjigje ndaj mospajtimit të shfaqur pas vdekjes së ajatollahut .
"Ka pika kontrolli kudo. Ata kanë frikë nga hijet e tyre", thotë një student 25-vjeçar në Teheran.
"Po presim momentin e madh, momentin e fundit, kur të gjithë të dalim dhe të jemi fitimtarë."
Çmimet e produkteve bazë si vezët dhe patatet janë rritur gjithashtu ndjeshëm, tha ai, dhe radhët për benzinë dhe bukë "janë të pabesueshme".
Një banor tjetër i kryeqytetit i thotë BBC-së se shumica e dyqaneve janë të mbyllura dhe disa bankomate janë jashtë funksionit, megjithëse supermarketet dhe furrat e bukës mbeten të hapura.
Teherani ndihet "bosh" dhe kushdo që largohet nga shtëpia e tij duhet të ketë një "arsye urgjente", thotë ajo.
"Ditën e parë, njerëzit këndonin dhe të gjithë dukeshin të lumtur. Por tani ka forca policie përreth."
Salar përshkroi kërcënimet nga forcat e sigurisë në lidhje me të folurit kundër regjimit të vendit.
Ndërsa qasja në informacion të pavarur ka qenë e vështirë, Salar thotë se forcat iraniane të sigurisë i kanë bërë të qarta kërkesat e tyre.
"Çdo ditë ata dërgojnë mesazhe SMS duke paralajmëruar se nëse dalim jashtë, do të sillen ashpër me ne", shtoi ai.
"Një mesazh erdhi ku thuhej se nëse dikush prej jush del dhe proteston, 'ne ju konsiderojmë bashkëpunëtorë të Izraelit'."
Ai beson se toni i mesazhit sugjeronte se kushdo që nuk bindej do të trajtohej me forcë, ose edhe do të vritej.
BBC Persian foli gjithashtu me Kaveh, emri i të cilit është ndryshuar gjithashtu, i cili jeton në Zanjan, një qytet rreth 275 km në verilindje të Teheranit, i cili gjithashtu është shënjestruar.
"Në tre ditët e para, qyteti ynë u bombardua rëndë", thotë ai.
"Ne jetojmë në një zonë ku avionët luftarakë kalojnë vazhdimisht sipër kokës sonë". Ai shton se, pas shpërthimit të luftës, qielli kishte qenë vazhdimisht i vrenjtur nga kolonat e tymit që ngriheshin nga vendet e sulmeve ajrore - një imazh që ai e përshkruan si "njëkohësisht të bukur dhe të tmerrshëm".
Salar thotë se i dërgoi prindërit e tij në veri, megjithëse nuk ishte i sigurt se cilat qytete do të ishin të sigurta. Shtëpia e tyre është në lagjen Shariati të Teheranit, ku ka shumë objekte ushtarake që janë shënjestruar.
"Nëna ime ishte në gjendje shumë të keqe ishte shumë e frikësuar", thotë ai, duke shtuar se sulmet e tanishme janë më të këqija se çdo sulm që ajo përjetoi gjatë luftës tetëvjeçare Iran-Irak në vitet 1980.
Ai shton se çdo ditë e më shumë njerëz vazhdojnë të largohen nga Teherani, por kjo nuk është një mundësi për të gjithë.
"Gjyshja e shokut tim është e sëmurë dhe nuk mund ta zhvendosin."
Ndërprerjet e internetit ua kanë vështirësuar jashtëzakonisht shumë iranianëve kontaktin me të dashurit e tyre.
Kaveh thotë se, përveç mbijetesës, shqetësimet e tij më të mëdha kanë qenë përpjekja për të mbajtur kontakte me familjen dhe miqtë, si dhe për të pasur qasje në lajme të besueshme.
Lidhja e tij me internetin u ndërpre rreth mesditës në ditën e parë të sulmeve, kujton ai, dhe nuk mundi të rikthehej në internet për dy ditë, shkruan BBC, raporton Piranja News.
Si Kaveh ashtu edhe Salar përdorin Rrjete Virtuale Private (VPN), të cilat u lejojnë atyre të hyjnë në faqet e internetit që janë bllokuar nga qeveria iraniane, por kjo nuk është një detyrë e lehtë.
Kur lidhet në internet, Kaveh përpiqet të ndihmojë "miqtë jashtë Iranit që nuk kanë lajme nga familjet e tyre - të marrin përditësime ose të përcjellin mesazhe".
Për shkak të situatës së ngurta të sigurisë në Iran, nuk është e mundur të vlerësohet reagimi i përgjithshëm ndaj vdekjes së udhëheqësit suprem.
Ndërsa disa dolën në rrugë për të festuar, të tjerë morën pjesë në shfaqje publike zie të udhëhequra nga autoritetet qeveritare.
Kaveh e pa të vështirë ta besonte në fillim lajmin për vrasjen e Khameneit.
"Gjithmonë e kisha imagjinuar se ai moment do të ndihej si lumturi, por nuk ndodhi", thotë ai.
"Pothuajse të gjitha vitet e jetës sime dhe të miliona njerëzve si unë u shkatërruan dhe mijëra humbën jetën - e megjithatë ai vetë u hoq nga skena në një moment të vetëm, [gjë që] më zemëroi vërtet."
Saleh thotë se nuk i priste festimet në rrugë deri te lajmi i vdekjes së udhëheqësit suprem.
"Atmosfera në qytet pas sulmit ishte shumë e rëndë nga ana e sigurisë. Ende është ashtu."
Asnjëri prej burrave nuk e di se çfarë do të thotë lufta për ta, familjet e tyre apo vendin e tyre.
«Dyshoj se ndonjëri prej nesh do të jetë ndonjëherë njësoj si më parë», thotë Salar, duke shtuar se shumë njerëz janë shumë të stresuar.
"Ata jashtë vendit, veçanërisht monarkistët", thotë ai - duke iu referuar mbështetësve të djalit të ish-familjes mbretërore të Iranit që kanë mbështetur veprimin ushtarak të SHBA-së dhe Izraelit "vërtet nuk e dinë se çfarë po përjetojmë".
Ai shton: "Shpresoj që të mos u duhet kurrë."
Kaveh thotë se mendon që lufta "nuk do të përfundojë aq shpejt sa menduam".
"Por edhe kështu, shpresa ime nuk është pakësuar. Në fakt, ajo bëhet më e fortë çdo ditë."
"Nuk e di çfarë do të ndodhë pas këtij ‘operacioni’», thotë ai, por shton se, pa të, «diçka më e keqe do të kishte ndodhur patjetër".
"Në këtë mënyrë, të paktën ka ende një shans për jetën dhe për nesër."/Përshtati në shqip Piranja News
