Gjatë orëve të pasdites dhe mbrëmjes zona e Gjirokastrës është përfshirë nga moti i keq me reshje intensive dhe s...
BOTA
Kurrë nuk u dorëzua: Historia e një studenteje të rrëmbyer dhe lufta e motrës së saj
PiranjatPërditësimi i fundit 1 Prill 2026, 10:57
Kur 36-vjeçarja studentja e Universitetit të Princeton University, Elizabeth Tsurkov, u rrëmbye në Irak, kjo shkaktoi një luftë të gjatë 903-ditore që motra e saj nuk e kishte pritur kurrë.
“Ishtë shumë naive nga ana ime kur u rrëmbye. Nuk kisha asnjë ide se çfarë do të kërkonte,” tha motra e Elizabeth, Emma, për “CBS Sunday Morning.”
Në mars 2023, Elizabeth — një shtetase me dy kombësi, izraelite dhe ruse — u rrëmbye në rrugë dhe mbahej për shpërblim nga anëtarë të Kata'ib Hezbollah, një organizatë terroriste me bazë në Irak dhe financuar nga Irani. Ajo po kryente kërkime fushore për doktoraturën e saj në shkencat politike në atë kohë, diçka që kishte bërë më parë në mënyrë të sigurt.
Emma, e cila ka fituar doktoraturën në Stanford University dhe është e martuar me një amerikan, tha se Elizabeth “nuk qëndron thjesht në një kullë të xhimit duke lexuar libra për Irakun. Ajo beson në të shkuar për të folur me irakianët.”
Lufta për të shpëtuar Elizabeth Tsurkov
Kur Emma mësoi se motra e saj ishte rrëmbyer, fillimisht iu drejtua autoriteteve ruse për ndihmë. Por, sipas saj, qeveria ruse tregoi pak interes për ta shpëtuar motrën e saj, duke iu referuar opinioneve publike të Elizabeth si aktiviste për të drejtat e njeriut.
Pastaj qeveria izraelite ndërhyri për të ndihmuar, por ndihma u ndërpre pas sulmit vdekjeprurës të udhëhequr nga Hamas më 7 tetor. Papritmas, pothuaj tetë muaj pas kapjes së motrës së saj, lajmet u zëvendësuan nga informacioni mbi 250 të kapurit.
Ndërsa Izraeli intensifikoi sulmet në Gaza, Emma frikësohej se rrëmbyesit e motrës së saj mund të hakmerreshin, duke rritur rrezikun për jetën e saj.
“Çdo natë shkoja për të fjetur… nuk flija, por përpiqesha të flija dhe kontrolloja telefonin. Shpresoja që të mos kishte foto të trupit të saj të vdekur. Të mos kishte video të prerjes së kokës,” tha Emma.
Emma vazhdoi të forconte fushatën për të shpëtuar motrën e saj.
“Kuptova se duhet të jem unë personi i përgjegjshëm. Nuk ka askënd tjetër. Nëse nuk jam e gatshme ta shoh të vdesë në robëri, dhe nuk jam, atëherë nuk kam zgjidhje tjetër veçse të vishem seriozisht dhe të luftoj për të,” tha ajo.
Pak kohë më pas, një video e publikuar online tregoi se Elizabeth ishte gjallë, megjithatë Emma thotë se ajo dukej nën presion dhe në dhimbje. Për Emma-n ishte e qartë se motra e saj po torturohej.
“Më e rëndësishmja, dukej e tmerruar. E tmerruar. Nuk e kam parë kurrë kaq e frikësuar në jetën time,” kujtoi Emma.
“Mos shpreso. Ndihmo.”
Në fund të vitit 2023 dhe gjatë vitit të ardhshëm, Emma vazhdoi të lobojë zyrtarët e U.S. State Department në administratën e Presidentit Biden, duke i nxitur ata të shtyjnë qeverinë irakiane — që varet shumë nga ndihmat amerikane — për të ndihmuar në gjetjen e Elizabeth dhe negociuar lirimin e saj. Por ajo thotë se pak nga zyrtarët e Departamentit të Shtetit do të takoheshin me të ose edhe të merrnin telefonatat e saj.
“Shpesh dëgjoja, ‘Oh. Na vjen keq — na vjen keq për ty. Kjo është e tmerrshme. Ne e dimë motrën tuaj. Ajo është kaq brilante. Shpresojmë shumë që të dalë nga kapja.’ Por çfarë do të thotë ‘shpresojmë’? Mos shpreso. Ndihmo,” tha Emma.
Lufta për motrën e saj, sipas saj, nxori një guxim tek Emma që nuk e dinte se e kishte.
Në prill 2024, kur kryeministri irakian vizitoi Washingtonin, Emma ishte aty gjithashtu. Këtë herë, tha ajo, vendosi të përdorë “taktika guerile.”
Emma dhe të tjerët projektuan mesazhe me lazer mbi Hotelin Willard, ku po qëndronte delegacioni irakian. Në një ngjarje më vonë, Emma qëndroi në fund të sallës dhe iu drejtua kryeministrit direkt.
“Motra ime është mbajtur peng për 13 muaj dhe ju nuk kujdeseni. Duhet të turpëroheni. Nuk po bëni asgjë për ta ndihmuar. Ajo është e pafajshme — dhe e dini,” u bërtit ajo. Megjithatë, motra e saj mbeti në robëri.
Lëvizja guximtare që ndihmoi në kthimin e Elizabeth Tsurkov
Në nëntor 2024, pas rizgjedhjes së Presidentit Donald Trump, Emma mori numrin e telefonit të emisarit të posaçëm për përgjigje ndaj pengjeve, Adam Boehler, i cili jeton në Nashville dhe drejton një firmë investimesh në kujdesin shëndetësor.
“Mendoj se u befasua që unë mora telefonin dhe pastaj mendoj se nuk dinte çfarë të bënte,” tha Boehler për “CBS Sunday Morning.” Pasi dëgjoi historinë e tmerrshme të motrës së saj, Boehler premtoi të ndihmonte.
Pas muajsh vonesash, Emma bëri një veprim guximtar: fluturoi për në Nashville dhe u shfaq në derën e Boehler-it, duke ndërprerë një drekë të Ditës së Nënës që ai po organizonte.
“U kërkova falje për padurimin, por kjo më çoi në kthimin e motrës sime,” tha Emma.
Më 9 shtator 2025, Boehler telefonoi për të thënë se Elizabeth ishte më në fund nën kujdesin e zyrtarëve amerikanë. Elizabeth ishte në gjendje të fliste me Emma-n përmes telefonit, ku të dy shkëmbyen me lot nofkën e tyre të përbashkët, “Fefa.”
“Po qanim histerikisht dhe ishim plot gëzim. Ishte një moment kaq — kaq i jashtëzakonshëm dhe i lumtur,” tha Emma.
Boehler nuk pranoi të tregonte se çfarë e bindoi në fund milicinë të lirojë motrën e saj, vetëm duke theksuar se ai dhe të tjerët i bënë të qartë qeverisë irakiane se Elizabeth ishte një prioritet.
“Pavarësisht nëse njerëzit kritikojnë presidentin apo jo, të gjithë mund të bien dakord, mendoj, se presidenti nuk ka frikë të veprojë,” tha Boehler.
Por Elizabeth pagoi një çmim të lartë për shëndetin e saj. Ashtu siç Emma kishte frikë, pasi rrëmbyesit mësuan se ajo ishte izraelite, u nënshtrua torturës dhe u akuzua gabimisht si spiun.
Elizabeth kujton një metodë të veçantë të abuzimit: “Quhet ‘skorpion’ në Irak. Të lidhin duart mbrapa shpinës dhe praktikisht fusin një grep në shufrat e hekurt dhe të ngrisin.” Ajo është ende në dhimbje kaq të madhe saqë kur ishte gati të ndante publikisht historinë e saj, nuk mund të ulej në një karrige për intervistë.
Megjithatë, Elizabeth mbijetoi. Ajo thotë se e përballoi duke vazhduar punën që e çoi në Irak në radhë të parë — kërkimin e saj.
Pesë muaj pas lirimit, Elizabeth u takua për herë të parë me njeriun që ndihmoi që kjo të ndodhte.
“Është e vështirë të shpjegohet se si shikon një person që të dha jetë, por nuk është prindi yt, e kupton?” tha Elizabeth për takimin me Boehler-in, duke shtuar se qau për më shumë se dy orë gjatë takimit.
Boehler mban një regjistër të përhershëm të numrit të pengjeve në tatuazhet e tij në krah, përfshirë izraelitët e mbajtur nga Hamas, të cilët thotë se janë liruar gjatë vitit të kaluar.
“Ka shumë rëndësi për mua, mendoj për secilin prej tyre,” tha ai.
Sot, Elizabeth po ndjek rehabilitim për lëndimet e saj dhe planifikon të kthehet tek studimet në Princeton University.
“Ka kaq shumë politika të Shteteve të Bashkuara dhe Izraelit dhe vendeve të tjera që bazohen në një kuptim të gabuar të realitetit në terren. Nuk pres të ndryshoj botën për kërkimin tim, por nëse mund të ndikoj në politikat në një mënyrë të vogël, do të përfitonin miliona njerëz,” tha Elizabeth. “M’u mohua zëri për 903 ditë. Tani e lirë, e di, mund të flas lirisht.”/Përktheu Piranjat News
