Qytetarë, ambientalistë dhe aktivistë të shoqërisë civile janë mbledhur këtë mbrëmje në Tiranë p&e...
BOTA
Maduro bërtet nga qelia: Unë jam presidenti i Venezuelës! Jam rrëmbyer dhe po na keqtrajtojnë këtu
Nga Xhuljan FerzajPërditësimi i fundit 12 Mars 2026, 14:04
Realiteti i ri i ish-liderit të fortë të Venezuelës, Nicolas Maduro, i cili është i mbyllur në një hapësirë të ngushtë paraburgimi, pas një dere të rëndë metalike, me një shtrat të fiksuar në mur dhe zhurmën metalike të mekanizmave të kyçjes që përcaktojnë ritmin e jetës së tij të përditshme, përshkruhet në një homazh nga gazeta spanjolle ABC, raporton Piranja News.
Sipas burimeve të njohura me situatën e tij dhe të cituara nga media, natën heshtjen e burgut e thyen zëri i tij, i dëgjuar nga qelia: "Unë jam presidenti i Venezuelës! I thuaj vendit tim se jam rrëmbyer dhe se po na keqtrajtojnë këtu."
Kjo skenë e veçantë nuk është regjistruar në asnjë vendim gjykate apo procedurë zyrtare. Megjithatë, është një rrëfim që, sipas dëshmive, qarkullon brenda Qendrës Metropolitane të Paraburgimit në Bruklin (MDC), burgut federal ku Maduro është mbajtur që nga 3 janari, dita kur u arrestua dhe u transferua në Nju Jork.
Në këtë kompleks të veçantë burgu, një nga më të rreptit në sistemin federal në zonën e Nju Jorkut, fillon jeta e burgut për një politikan që ka përqendruar pushtetin në Venezuelë për më shumë se një dekadë.
"Ferr në Tokë"
MDC bie në sy në shikim të parë, pasi është një kub i madh betoni, i ndërtuar në një zonë industriale të Brooklyn-it, pranë gjirit. Përshtypja që jep që në fillim është ajo e masës dhe izolimit absolut. Megjithatë, ata që kanë qenë atje theksojnë se fasada nuk është elementi më i keq i ndërtesës... brendësia është edhe më e vështirë.
"Është ferr në tokë ", thotë Sam Mangel, një konsulent i sistemit korrektues i cili ka punuar për vite me radhë me të burgosurit në burgjet federale.
Siç vëren ai, MDC njihet për mangësitë e saj serioze: "Është në një gjendje braktisjeje, me fonde të kufizuara dhe staf të pamjaftueshëm. Është një vend ku askush nuk do të donte të kalonte asnjë minutë."
Informacione të tjera flasin për probleme me ngrohjen në dimrat e mëparshëm, praninë e brejtësve dhe kujdesin e kufizuar mjekësor. Në dhjetor, një i burgosur vdiq pas një diagnoze të vonë të kancerit të mushkërive, sipas të dhënave publike, ndërsa ankesat për temperaturat e ulëta dhe lagështinë janë të zakonshme.
Qendra e paraburgimit strehon të pandehur që presin gjyqin ose dënimin përfundimtar. Individë të profilit të lartë kanë kaluar nëpër qelitë e saj, përfshirë reperin Sean “Diddy” Combs, Ghislaine Maxwell – partneren e Jeffrey Epstein e cila u dënua për trafikim qeniesh njerëzore ish-Presidentin e Hondurasit Juan Orlando Hernandez dhe Hugo “El Poyo” Carvajal, ish-kreun e shërbimeve sekrete të regjimit të Chavez. E njëjta strukturë ka mbajtur edhe anëtarë të shquar të karteleve ndërkombëtare të drogës, siç është Ismael “El Mayo” Zambada.
Një zëdhënës i Byrosë së Burgjeve të SHBA-së (BOP) nuk pranoi të jepte informacione specifike në lidhje me kushtet e paraburgimit të Maduros.
“Për arsye sigurie dhe privatësie, shërbimi nuk i zbulon kushtet e paraburgimit të asnjë të burgosuri”, tha ai.
Në një qeli 2 me 3, ai del tre herë në javë.
Megjithatë, sipas burimeve të njohura me regjimin e tij të paraburgimit, Maduro është vendosur në të ashtuquajturën Njësi Speciale Strehimi (SHU), domethënë në repartin e izolimit. Kjo njësi përdoret zyrtarisht për arsye disiplinore, për të parandaluar vetëvrasjet ose për të mbrojtur të burgosurit e profilit të lartë.
Megjithatë, në praktikë kjo do të thotë mbyllje pothuajse e përhershme në izolim.
Qelia e tij është një hapësirë e mbyllur rreth tre metra e gjatë dhe dy metra e gjerë, e pajisur me një krevat metalik, një tualet, një lavaman dhe një dritare të ngushtë përmes së cilës hyn pak dritë natyrale. Të burgosurit në njësinë SHU mund të dalin nga qelitë e tyre tre herë në javë për një orë, gjithmonë me pranga dhe pranga në këmbë dhe të shoqëruar nga dy oficerë burgu. Gjatë kësaj kohe, ata mund të bëjnë dush, të përdorin telefonin - me një limit në kohën totale çdo muaj të dërgojnë email-e nën mbikëqyrje ose të dalin në një zonë të vogël të jashtme të rrethuar me hekura.
Shumë të burgosur të njohur fillimisht kalojnë nëpër njësinë e izolimit për arsye parandalimi të vetëvrasjeve, zakonisht për një periudhë prej 72 orësh deri në një javë. Në rastin e Maduros, të njëjtat burime raportojnë se qëndrimi i tij atje lidhet me masat e sigurisë afatgjata, pasi ai konsiderohet të jetë i burgosuri më i profilit të lartë që ka kaluar ndonjëherë nëpër këtë qendër paraburgimi.
Gjyqi zyrtarisht filloi më 5 janar, kur ai u paraqit para gjyqtarit Alvin Hellerstein në Manhattan. Gjatë seancës dëgjimore, ai deklaroi se ishte "president i Republikës së Venezuelës", pretendoi se ishte "rrëmbyer" dhe raportoi se ishte arrestuar në shtëpinë e tij në Karakas. Gjyqtari u përgjigj se do të kishte një "kohë dhe vend të përshtatshëm" për të shqyrtuar ligjshmërinë e arrestimit të tij, por jo në atë kohë. Ai u informua për të drejtat e tij, deklaroi se nuk kishte qenë në dijeni të tyre deri atëherë, mohoi akuzat dhe mbeti në paraburgim deri në gjyq.
Rasti Maduro është në dy faza.
Rasti tani është në dy faza. E para është gjyqi, ku ai përballet me akuza për narkoterrorizëm, komplot për të importuar kokainë në Shtetet e Bashkuara dhe përdorim ose posedim të armëve të rënda dhe pajisjeve shpërthyese. Mbrojtja e tij ka njoftuar një betejë ligjore "të gjerë dhe komplekse", me argumentin kryesor që është kundërshtimi i arrestimit të tij, të cilin e përshkruan si një "rrëmbim ushtarak".
Niveli i dytë është jeta e përditshme në burg. Sipas të njëjtave burime, Maduro kalon netë të tëra duke bërtitur nga qelia e tij në spanjisht se është rrëmbyer, duke kërkuar që mesazhet t'u transmetohen familjes së tij dhe të burgosurve të tjerë nga Venezuela.
Ky imazh është rrënjësisht i ndryshëm nga imazhi publik që ai kishte deri vonë: politikani që shfaqej në emisione televizive, fliste nga ballkonet e pallatit presidencial Miraflores dhe merrte pjesë në tubime të mëdha. Sot, sipas dëshmive, është një zë që jehon në një korridor metalik burgu në Brooklyn.
Dosja gjyqësore përmend edhe problemet shëndetësore. Gjatë seancës së parë dëgjimore, avokati i tij e informoi gjyqtarin se ka probleme mjekësore që kërkojnë vëmendje dhe kërkoi që të përfundohet procedura e nevojshme për të siguruar që ai të marrë trajtimin e duhur gjatë paraburgimit të tij. Kushtet e sakta nuk u specifikuan.
Në të njëjtën kohë, si Maduro ashtu edhe gruaja e tij, Celia Flores, kërkuan një vizitë konsullore nga Venezuela, një kërkesë që u miratua nga gjykata. Vizita u zhvillua më 30 janar dhe ishte një nga kontaktet e tij të pakta zyrtare gjatë izolimit të tij.
Ndërsa procesi gjyqësor përparon, rutina e përditshme në qeli mbetet e përcaktuar në mënyrë strikte: numërim i vazhdueshëm i të burgosurve, drita që nuk fiken kurrë plotësisht, dyer që hapen dhe mbyllen sipas orarit të burgut dhe të burgosur që bërtasin ose trokasin në hekura gjatë natës./ Përshtati në shqip Piranja News
