Drejtori i Përgjithshëm i Policisë së Shtetit, Skënder Hita ka mbërritur në Drejtorinë e Policisë së Kor&cce...
BOTA
Putini gati të kthehet në tokën e BE-së për herë të parë që nga fillimi i luftës
PiranjatPërditësimi i fundit 17 Tetor 2025, 12:27
Si gjithmonë me Vladimir Putinin, koha është gjithçka. Fillimi i një telefonate me Donald Trump në prag të vizitës së Volodymyr Zelenskyy në Shtëpinë e Bardhë nuk ishte rastësi.
Kremlini është shumë i vetëdijshëm për ndryshimin e dukshëm të simpatisë së presidentit amerikan ndaj Ukrainës dhe ka frikë se kjo mund të përkthehet në dhënien e lejes Kievit për të përdorur raketat amerikane Tomahawk.
Kjo ishte një përpjekje e qartë për të ndaluar armët, të cilat Moska i konsideron si një përshkallëzim të rrezikshëm. Duke gjykuar nga njoftimi i Shtëpisë së Bardhë për telefonatën e së enjtes, Vladimir Putin duket se ka pasur një farë suksesi.
Në vend të kërcënimeve dhe qortimeve, retorika e Trump ndaj Rusisë është përsëri e ngrohtë dhe e paqartë. Ai e përshkroi thirrjen si "shumë produktive", pretendoi se udhëheqësit bënë "përparim të madh" dhe - më e rëndësishmja - na është thënë se do të ketë një samit tjetër.
Por a llogaritet kjo vërtet si përparim? Pas mungesës së dukshme të përparimit që pasoi ngjarjen e Alaskës, Ukraina dhe aleatët e saj evropianë do të dyshojnë nëse Budapesti do të jetë ndryshe.
Çfarë ndodh më pas?
Ekziston një shans që Trump mund t’i japë Zelenskyt atë që dëshiron për sa i përket fuqisë së zjarrit në takimin e tyre të sotëm, por dyshoj. Nëse e bën këtë, Putini do të detyrohet të përgjigjet dhe Budapesti do të falimentojë. Thirrja dhe rezultati i saj ndjekin një model të ngjashëm.
Pikërisht kur Trump duket i gatshëm të mbështesë Ukrainën dhe të ushtrojë presion mbi Rusinë, në një mënyrë që është më shumë sesa thjesht verbale, Putin arrin disi ta bindë atë dhe të fitojë më shumë kohë, pavarësisht se nuk tregon shenja kompromisi apo lëshimesh konkrete.
Në mars pati një kërkesë për një armëpushim 30-ditor, të cilës Putini iu kundërpërgjigj duke ofruar një armëpushim për sulmet që synonin vetëm infrastrukturën energjetike. Në maj, Trump u përpoq përsëri, por këtë herë me kërcënimin e bashkimit me Evropën dhe vendosjes së sanksioneve masive.
Përgjigja e Putinit-bisedime të drejtpërdrejta me Ukrainën. Dhe mos harroni afatin 50-ditor, pastaj 12-ditor të Trumpit në verë, që Rusia të përfundonte luftën ose të përballej me tërbim ekonomik. Kjo është ajo që shkaktoi samitin e Alaskës. Duket sikur historia po përsëritet.
Si ia del Putini për këtë? Taktika e tij duket të jetë e njëjtë çdo herë - t’i ofrojë Trumpit diçka që ai mund ta paraqesë si një përparim dhe t’ia ofrojë me një mori lajkash të paturpshme.
Në këtë rast, ai e përgëzoi Trumpin për "arritjen e tij të madhe" të armëpushimit në Gaza; ai e falënderoi zonjën e parë për ndërhyrjen e saj në lidhje me fëmijët e zhdukur të Ukrainës; dhe ai pranoi (ose ndoshta propozoi) një tjetër foto ballë për ballë.
Nëse ndodh Budapesti, Trump do të marrë atë që dëshiron - një moment televiziv që do të shërbejë si ilustrimi më i fundit i presidencës së tij paqeruajtëse.
Por ndoshta çmimi më i madh do të jetë ai i Putinit, i cili do të mirëpritet në tokën e BE-së për herë të parë që nga fillimi i luftës, pavarësisht sanksioneve të vazhdueshme të Evropës ndaj Rusisë. Tashmë mund ta shihni buzëqeshjen e tij.
