Ka nisur protesta e pestë në mbrojtje të Zvërnecit, ku qytetarët kundërshtojnë projektin për ndërtimin e një r...
LIFESTYLE
Njeriu që 'nxori' yjet në ekran – Rrëfehet Petrit Beci, njeriu i hekurt i medias shqiptare
PiranjatPërditësimi i fundit 28 Prill 2026, 22:51
Një nga figurat më themelore, por shpesh të padukshme, të medias shqiptare, Petrit Beci, ka rrëfyer detaje të panjohura nga jeta e tij personale dhe profesionale, duke zbardhur historinë e një njeriu që ka formësuar ekranin shqiptar për dekada.
Duke qëndruar besnik ndaj filozofisë së tij se “media janë ata që i nxjerrin njerëzit në ekran, jo ata që dalin në të”, Beci u rrëfye si asnjëherë më parë, në atë që njihet si njeriu i hekurt i medias shqiptare.
Duke u zhytur në të kaluarën e tij familjare, Beci zbuloi një histori të pasur origjinash. Nga njëra anë, dega e nënës, me një gjysh që fizikisht i ngjante heroit francez Charles de Gaulle, dhe nga ana tjetër, familja Beci me rrënjë të largëta ulqinake dhe një histori që nis në Shkodrën e vitit 1878.
Kjo përzierje kulturash dhe karakteresh, duket se ka formësuar edhe personalitetin e tij, i cili përshkruhet si “autoritativ, por jo autoritar”.
Në një rrëfim të sinqertë, për ‘A Show’ me Adi Krastën, ai zbuloi se prindërit e tij nuk ishin bashkuar përmes një historie klasike dashurie. Babai i tij, një inxhinier i naftës i sapokthyer nga studimet në Rumani, dhe nëna, një grua e re që sapo kishte nisur karrierën e saj të gjatë si bankiere, u njohën dhe u martuan në një mënyrë tipike për kohën.
Profesioni i të atit e bëri fëmijërinë e Becit një udhëtim mes qyteteve industriale të Shqipërisë, nga lindja në Berat e deri te vendosja përfundimtare në Tiranë në vitin 1969. Karriera e tij nisi në moshë shumë të re, kur vetëm 27 vjeç mori postin e shefit të prodhimit në Kinostudio.
Ky rol, sipas tij, në atë kohë “ishte më shumë karrige sesa individ”, duke kërkuar një peshë dhe një autoritet të veçantë.
Në fund të viteve '80, ikin njëherë në kamp dy shokë të Kinostudios, Saimir Kumbaro dhe Rikard Ljarja. Në kamp, në Vlorë, ishte bërë kampi i ri. Dhe kur kthehen, Saimiri tregonte që të gjitha përfitimet në kamp, në kuzhinë, në atë kohë kishte krizë cigaresh nëpër kinkalerira, të gjitha i përfitonte Rikardi, se shifshin Rikardin. Saimirin s'e njihte njeri. Tashi, në përgjithësi koncepti është që media janë njerëzit që dalin në ekran. Unë kam teorinë tjetër, media janë ata që i nxjerrin njerëzit në ekran.
Kështu që unë hyj te kategoria e atyre që kam nxjerrë njerëzit në ekran. Këta janë Kadiat. Ky është gjyshi, gjyshja, mamaja ime, babai im, një teze, daja dhe unë i vogël, në oborrin ose baçen e shtëpisë së gjyshit nga mamaja. Me mbiemrin Kadia. Gjyshi i ngjan si De Goli, më thonë që i ngjaj unë, jo vetëm nga ana e paraqitjes më shumë sesa gjyshit nga Becët, por edhe nga, sidomos nga, nga karakteri, nga mënyra e sjelljes e me radhë. Të dy palët, sepse unë shkoja tre muajt e verës, rrija në Shkodër deri, po themi sa kam mbaruar vitin e tretë gjimnaz. Po kur bie me shkodranë, flas shkodrançe. Ne jemi në origjinë e largët ulqinak. Ku uruar, edhe gjyshi, gjyshi i babait tim ka lindur në Shkodër, 1878-ën janë shpërngulur. Dhe unë vetë kam lindur në Berat, sepse babai im ishte inxhinier nafte, ai që shihni atje që është sipër. Dhe normalisht, u vendos në Kuçovë, sepse aty ishte industria e naftës. Pastaj kemi ardhur, kemi shkuar në Fier, një periudhë kohe, pastaj u transferuan në '69-ën në Tiranë. Në '69-ën kemi ardhur në Tiranë.
Unë kam një fat që e kam thënë njerëzve që kanë qenë gjithmonë afër meje, shokëve, miqve, ose familjarëve, që unë kam pasur dy prindër që mua më kanë rritur qytetar të lirë, mua dhe time motër. Ne se dy fëmijë jemi. Im atë ishte burrë shumë i shkolluar, me shumë gjuhë. Mamaja ime ishte një bankiere klasike, një nga gratë e famshme të bankës dhe automatikisht unë kam marrë nga të dy palët, jo autoritar. Shiko, karriera ime ka filluar herët, kam filluar shumë i ri, që në 27 vjeç karrierën si shef prodhimi i gjithë Kinostudios edhe ish-Kinostudios, dhe puna në karrierë, sidomos në atë kohë, të bënte që ti, si të thuash, ishte më shumë karrige sesa individi.
Këtu duhet të jemi në Kuçovë, diku afër shtëpisë tonë. Kanë qenë ca vila italianësh të bërë, që jetonin inxhinierët dhe teknikët italianë në kodër. Dhe duhet të jem dy vjeç. Kjo ka qenë një martesë... U kthye tim at nga Rumania, u emërua atje. Siç ndodhte në Shkodër, që normal që ishte në një moshën që do fejohej, do martohej, i afruan time më dhe time më kishte mbaruar pedagogjiken, në atë kohë ishte 20 vjeç, po filloi punë në bankë që në atë kohë dhe ngeli bankiere gjithë jetën. Duket nga veshja, ky është i ardhur, i ardhur nga Rumania.
