Sot, në tregun e këmbimit valutor shqiptar, një dollar amerikan do të blihet sot me 78.7 lekë dhe do shitet me 79.7 lekë.
Nd&eu...
BOTA
Kush është njeriu më i rrezikshëm i Gjermanisë?
PiranjatPërditësimi i fundit 5 Shtator 2026, 10:14
Ulrich Siegmund, kandidati kryesor për ”Alternativën për Gjermaninë” (AfD) të ekstremit të djathtë në landin lindor të Saksonisë-Anhalt, është bërë një sensacion politik përpara zgjedhjeve të ndjekura nga afër më 6 shtator – duke i dhënë atij nofkën “njeriu më i rrezikshëm i vendit”.
Ndërsa shumë politikanë gjermanë përballen me zemërim dhe abuzim gjatë fushatës, Siegmund ka tërhequr turma gjithnjë e më të mëdha këtë verë, pasi partia e tij antiemigracion është rritur përtej 40% në sondazhe.
Pavarësisht se dega e AfD-së në Saksoni-Anhalt konsiderohet si një lëvizje e “konfirmuar” e ekstremizmit të djathtë, partia ka një shans serioz për të siguruar një shumicë absolute të paprecedentë në parlamentin e landit në Magdeburg, duke i lejuar asaj të anashkalojë “murin mbrojtës” të partive kryesore.
Kjo do ta bënte Siegmund kryeministrin më të ri të një landi gjerman dhe të parin nga e djathta ekstreme që nga Lufta e Dytë Botërore.
Kudo që shkon 35-vjeçari, radhët janë të gjata, me mbështetës që presin me durim për një foto.
Videot e ngjarjeve të fushatës së tij prodhohen me kujdes për mediat sociale, duke treguar Siegmundin duke rrezatuar pozitivitet, duke nxitur një ndjenjë komuniteti dhe duke përshëndetur ndjekësit me përqafime ose disa fjalë të mira.
“Së bashku, do ta rimarrim vendin tonë”, është mesazhi i tij.
Përmbajtja konkrete e politikave rrallë është në agjendë dhe, kur është i detyruar, ai ruan një buzëqeshje dhe shmang përgjigjet.
Etiketa “njeriu më i rrezikshëm i Gjermanisë”, e dhënë atij nga revista me ndikim ”Der Spiegel” në një kopertinë të gushtit, është bërë tashmë një burim krenarie për mbështetësit e tij.
I lindur në vitin 1990, vitin e ribashkimit të Gjermanisë, Siegmund nuk ndoqi një rrugë arsimore konvencionale për politikanët.
Si adoleshent, ai fitonte para si kamerier dhe punëtor krahu në kantiere ndërtimi, përpara se të fillonte një praktikë si tregtar eksporti.
Pasi kishte fituar një diplomë bachelor në Psikologji Biznesi dhe Administrim Biznesi në një universitet me mësim në distancë në Hamburg, Siegmund më vonë ngriti një biznes duke shitur aroma ambientesh dhe parfume.
Një anëtar i Demokratëve të Krishterë konservatorë në rininë e tij, ai u largua shpejt për në AfD dhe hyri në parlamentin e landit në vitin 2016.
Shkalla e tij publike mori një hov gjatë pandemisë së koronavirusit, kur videot e tij në mediat sociale që kritikonin masat e izolimit i fituan qindra mijëra ndjekës.
Më pas ai u bë bashkëkryetar i grupit parlamentar të AfD në Magdeburg në vitin 2022 dhe u emërua kandidat kryesor për zgjedhjet e së dielës në maj 2025 me mbi 98% mbështetje nga kolegët e partisë.
Shqyrtimi mbi ”emigracionin” dhe ”nepotizmin”
Siegmund u vu nën shqyrtim serioz për herë të parë pasi u zbulua se ai mori pjesë në një takim famëkeq në Potsdam në nëntor 2023, në të cilin Martin Sellner, ish-figura e Lëvizjes Identitare të ekstremit të djathtë, foli për “emigrimin”, ose zhvendosjen e detyruar, të emigrantëve.
Parlamenti i landit të Saksonisë-Anhaltit më pas e shkarkoi Siegmundin nga detyra e kryetarit të komitetit të tij të çështjeve sociale.
Ai u përfshi gjithashtu në një skandal nepotizmi që shpërtheu në fillim të këtij viti.
Sipas raporteve të medias, babai i tij thuhet se merrte më shumë se 7 500 euro (8 700 dollarë) në muaj si punonjës parlamentar për një koleg të partisë, një nga një numër politikanësh të shquar të AfD-së, të afërmit e të cilëve janë punësuar me shpenzimet e taksapaguesve.
Siegmund u përpoq të shmangte kritikat që rezultuan duke argumentuar se partia mund të mbështetet vetëm te njerëzit që u beson.
Kjo çështje duket se ka lënë pak përshtypje te votuesit.
Siegmund dhe bashkëshortja Julia jetojnë me vajzën e tyre të vogël në qytetin e vogël Tangermunde, në lumin Elba.
Në kohën e tij të lirë, ai shkon në palestër. Një tjetër hobi i tij ishte detektimi i metaleve.
Gjatë fushatës, Siegmund shpesh e paraqet veten si më të moderuar sesa manifesti kontrovers i partisë – megjithëse nuk distancohet nga kolegët e tij radikalë.
Në stendat e informacionit në sheshet e tregut dhe në dialogët publikë, ai përcjell ndjenjën se vetëm “logjika e shëndoshë” është e nevojshme për ta parë situatën mbizotëruese në Gjermani për çështje të tilla si migrimi, politika energjetike ose media publike si thellësisht shqetësuese.
Nuk ka dyshim se AfD ka përfituar nga frustrimi publik me partitë kryesore, me një valë të re inflacioni të lidhur me luftën në Iran që vetëm sa i shton shqetësimet.
Sondazhet sugjerojnë se Siegmund, i aftë në mediat sociale, ka qenë në gjendje të përfitojë nga pakënaqësia.
