Një sherr shpërtheu në një hotel në Spanjë kur turistët u grindën për një shezlong, duke plagosur rënd&eu...
BOTA
Goditi me thikë mësuesen, zbardhet letra e pazakontë e nxënësit 13-vjeçar: Ma ka lidhur jetën me zinxhirë!
PiranjatPërditësimi i fundit 26 Mars 2026, 18:37
Një ditë para sulmit, nxënësi 13-vjeçar që goditi me thikë mësuesin e frëngjishtes në Trescore Balneario, në provincën e Bergamos , kishte shkruar një manifest në Telegram.
Ja teksti i plotë:
Kam arritur në përfundimin se nuk mund të jetoj më një jetë të tillë. Një jetë plot padrejtësi, mungesë respekti dhe banalitetesh; jam lodhur nga kjo, prandaj kam vendosur që zgjidhja e përsosur është të marr situatën në dorë. Do ta vras mësuesen time të frëngjishtes. Zgjedhja nuk është rastësore, është e qëllimshme: asaj i pëlqen të më marrë në shënjestër, të më poshtërojë para të gjithëve, të bëjë komente të këqija, shaka jo qesharake dhe të justifikojë dhunën ndaj meje edhe kur ishte e qartë që unë isha viktima.
Kur u godita me grushta nga një djalë i dobët, nuk reagova. Mësuesit as nuk e vunë re, dhe ishin dy. M’u desh të shkoja vetë tek ata dhe t’u tregoja çfarë kishte ndodhur, dhe kjo tregon sa shumë po dështon shkolla. Kur mësuesja ime e frëngjishtes pati guximin të thoshte se e meritoja, drejtori nuk bëri asgjë. Ajo mbeti e pandëshkuar për një gjë kaq të rëndë.
Pika që e mbushi kupën dhe më shtyu të marr këtë vendim radikal ishte diagnoza ime me ADHD. Kam vështirësi përqendrimi, është fakt, dhe megjithatë, kur iu kërkua të bëhej një vlerësim i sjelljes sime, mësuesja më dha pikë të ulëta për shpërqendrimin, por nuk heziton ta përmendë këtë në klasë, dhe kjo vetëm më zemëron. Më duket si sabotim. Po më lidh me zinxhirë në këtë jetë vështirësish vetëm sepse nuk i pëlqej.
Duke qenë vetëm 13 vjeç, jam plotësisht i pafuqishëm në këtë situatë dhe nuk mund të bëj shumë për të ndryshuar rrugën që është zgjedhur për mua. Jeta ime drejtohet nga të rritur që nuk kujdesen për mua. Mësuesja ime e frëngjishtes nuk dëshiron gjë tjetër veçse të më mbushë jetën me dhimbje dhe vuajtje duke abuzuar me pushtetin e saj. Ajo është kaq e pafuqishme në jetën e saj sa vendos që të shkarkojë zemërimin mbi një grup nxënësish të shkollës së mesme si një mënyrë për t’u çlodhur.
Meqë duket se “të rinjtë” nuk kuptojnë çfarë është e drejtë dhe çfarë jo, do ta përdor këtë në avantazhin tim: nuk mund të burgosem, pasi në Itali mosha minimale për përgjegjësi penale është 14 vjeç, nuk mund të gjykohem as, prandaj do të bëj atë që kam dashur gjithmonë të bëj; ta vras atë dhe këdo që përpiqet të më ndalojë.
Nuk është vetëm një akt hakmarrjeje, është një mënyrë për të thyer një rutinë të mërzitshme në mënyrën më ekstreme të mundshme. Jam lodhur duke qenë banal, duke bërë gjithmonë të njëjtat gjëra. Rregullat nuk janë diçka që duhet t’i ndjek, janë diçka që duhet t’i thyej, dhe nuk ka asgjë më të mirë për ta bërë këtë sesa hakmarrja, të ndëshkoj ata që më kanë bërë keq. Gjithmonë më ka pëlqyer të thyej rregullat, qofshin etike, morale apo ligjore; të gjitha këto më kufizojnë, dhe nëse diçka sfidon lirinë time, e ndjej si një sulm personal ndaj autonomisë sime. Nëse dikush më thotë të mos bëj diçka, shumicën e herëve ndihem edhe më i prirur ta bëj.
Sa i përket bluzës, zgjedhja nuk ishte rastësore. Nuk kam zgjedhur gjërat e zakonshme të “përzgjedhjes natyrore”. Jam unik dhe nuk jam kopje e asnjë sulmi të mëparshëm shkollor. Dua të njihem për faktin që kam shkuar kundër rrymës: dua të sjell diçka të re. “Hakmarrje” nuk është një fjalë e zgjedhur rastësisht. Ajo përfaqëson atë që ndiej; po marr hakmarrjen e ëmbël që meritoj duke vrarë njerëzit që më kanë bërë keq.
Uniforma ushtarake nuk është një zgjedhje rastësore. E kam zgjedhur sepse e shoh veten si një ushtar që lufton për të drejtat e tij, të drejta që janë shkelur. Ndihem gjithashtu superior ndaj të gjithë bashkëmoshatarëve të mi. Po, ndonjëherë janë argëtues, por ndihem shumë më inteligjent se ata, dhe veshja e një uniforme tregon superioritetin tim ndaj gjithë këtyre “të vdekshmëve të zakonshëm”. Nuk jam më një prej tyre; jam dikush më i mirë, dikush që ka pasur forcën të bëjë atë që shumë të tjerë nuk e kanë, dikush që ka inteligjencën të kuptojë se askush nuk na mbron vërtet ne dhe nevojat tona.
Çdo detaj i veshjes sime është menduar për një arsye. Maska me kafkë nuk shpreh një ideologji specifike; është thjesht e këndshme për syrin dhe më pëlqen estetika. Sa i përket ideologjisë sime politike, nuk identifikohem me asnjë ideologji të përcaktuar, sepse e vetmja gjë që ka rëndësi jam unë; askush tjetër nuk ka rëndësi, asnjë jetë nuk ka rëndësi përveç times. Jeta është pa kuptim nëse vendos ta jetosh si një mi, duke ndjekur një rutinë të përditshme si një skllav.
