Kreu i Partisë Demokratike, Sali Berisha, ka zhvilluar në Elbasan “Foltoren e Riprotritjes” së PD-së, ku ka folur për situa...
EDITORIAL
Haris Vongli: Dua të kthehem në Shqipëri për David, tim bir
PiranjatPërditësimi i fundit 25 Shtator 2026, 22:10
Nga Haris Vongli
Unë quhem Haris Vongli dhe kam ikur 3 herë nga Shqipëria. Herën e parë, isha vetëm 18 vjeç. Ika, për një sistem arsimor më të mirë. Prindërit më përcollën deri te kufiri, në aeroport. Nuk i pushuan lotët, teksa më shihnin me valixhe në dorë për ta isha shumë e vogël por më tepër, sepse ishin të bindur që nuk do të kthehesha më.
Po unë u ktheva, edhe pse askush nuk e priste.
Shoqet e mia iknin, unë u ktheva, me ëndrrën jo vetëm të ndërtoj një jetë, por dhe të luftoj për ta ndryshuar Shqipërinë, qoftë dhe përmes politikës. Por ëndrrat shpejt ia lanë vendin zhgënjimit. Nuk humba vetëm punën, por dhe shpresën se diçka mund të ndryshonte.
Ndaj vendosa të iki për herë të dytë.
Këtë radhë, më kishin vrarë të sotmen.
Ime më më përcolli deri te dera, unë përsëri me valixhe në dorë.
U arsimova dhe më shumë, punova, kërkova një vend që të më zëvendësonte Shqipërinë, por nuk ishte e lehtë. Mendjen e kisha akoma këtu, te njerëzit e mi, te vendi im. Dhe prapë, shpresa ajo që thonë se vdes e fundit më bëri të rikthehem në Tiranë, këtë radhë me ëndrrën për të ndërtuar një jetë akademike.
Kur erdha, e gjeta Universitetin të dergjur.
Gjeta një mungesë të madhe të dëshirës për të dhënë e prodhuar dije.
Kërkova të bëja një doktoraturë.
Por nuk ma dhanë atë shans.
Ik, më tha mami me zemër të thyer, ik atje ku shanset ekzistojnë.
Ndaj mora valixhen për herë të tretë, e bindur që shpresën ma kishin vrarë përfundimisht.
Tani jetoj në Londër, mbrojta doktoraturën, ndërsa kam dhënë mësim në ‘Glasgow Caledonian University‘ dhe tani në ‘Health Science University‘.
Edhe sot, pas shumë vitesh, kur shoh pas, kuptoj që pjesën më të madhe të jetës e kam kaluar me valixhe në dorë. Nëpër botë kam takuar qindra shqiptarë si unë. Edhe ata e mbajnë kokën pas. Me një dashuri të madhe, e pamundur për t’u kuptuar kur jeton këtu një dashuri përmalluese, gati mbytëse, për këtë vend nga kemi ikur!
Ne vërtet ikëm, por jetojmë të ndarë më dysh, me zemër e me mendje jemi edhe andej, edhe këtej, kemi mundim të dyfishtë. Kemi 2 shtëpi, kemi 2 familje, kemi dy histori, një jashtë e një brenda dhe kemi mbetur varur, as andej e as këtej.
Të gjithë ne do të donim të ktheheshim për të kontribuar këtu. Me dijet, me personalitetin e integritetin tonë. Por, kur vijmë, gjejmë të njëjtat probleme që na kanë detyruar të ikim. Dhe nuk janë vetëm hallet në dukje të “vogla” të së përditshmes: uji, dritat, çmimet, kanalizimet, shkollat e spitalet. Jo. Sëmundja tashmë ka pushtuar krejt ngrehinën.
Problemi nuk është më vetëm Rama që ka kapur pushtetin si një pronë private.
Por, është dhe ai tjetri që ka kapur median
Ai tjetri që ka kapur shëndetësinë
Ai tjetri që ka kapur sportin
Ai që ka kapur teatrin
Ai që ka kapur universitetin
Ai që ka kapur teknologjinë
Çdo hallkë e shoqërisë është e kapur, si modeli i Ramës. Me njerëz që rrinë përjetësisht në krye të çdo sektori. Dhe qeverisin bashkë. Dhe na përjashtojnë, bashkë.
Por, protestat
Protestat
Aty ku takoj tërë ata që i kam pasë takuar me valixhe në duar në dekadat e mërgimit
Kjo ëndërr për një Shqipëri të re
Po më bind të kthehem dhe një herë të katërt!
Ne nuk duam të kthejmë sindromën e vitit zero.
Ne duhet të kthejmë trurin. Kjo kërkon një sakrificë. Shqipëria duhet të rinohet. Kjo mendësi mund të zhbëhet vetëm nëse më të mirët nga ne kthehen dhe vendosin ta ndryshojnë, bashkë me ata që nuk kanë ikur akoma.
Dhe ky është shansi i fundit.
Për të ndërtuar një Shqipëri tjetër.
Jo më vetëm për vete, por dhe për tim bir, Davidin. Dua që im bir të rritet pranë njerëzve të tij, me gjakun e vet; gjyshërit, kushërinjtë, të komunikojë me ta në shqip dhe mos e ndërtojë gjithashtu personalitetin e tij me valixhe nëpër duar.
Davidi duhet të jetë i qartë se ku përket dhe të ndihet plot në shpirt.
Në tokën e vet.
Me diellin e vet./piranjat news
Të gjitha të drejtat e këtij materiali janë pronë ekskluzive dhe e patjetërsueshme e Piranjat.al sipas ligjit Nr. 35/2016 “Për të drejtën e autorit dhe të drejtat e tjera të lidhura me to”. Ndalohet kategorikisht kopjimi, publikimi, shpërndarja, tjetërsimi pa autorizimin e Piranjat.al në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi
