Qytetarë, ambientalistë dhe aktivistë të shoqërisë civile janë mbledhur këtë mbrëmje në Tiranë p&e...
LIFESTYLE
Çfarë është zoroastrizmi?
PiranjatPërditësimi i fundit 11 Prill 2026, 21:48
Zoroastrizmi është një fe e lashtë perse që mund të ketë lindur që para rreth 4000 vjetësh. Ndoshta feja e parë monoteiste në botë, është një nga fetë më të vjetra që ekzistojnë ende sot. Zoroastrizmi ishte fe shtetërore e tri dinastive perse, deri në pushtimin mysliman të Persisë në shekullin e shtatë pas Krishtit. Refugjatët zoroastrianë, të quajtur Parsë, u larguan nga përndjekja në Iran duke emigruar në Indi. Sot, zoroastrizmi ka rreth 100,000 deri në 200,000 besimtarë në botë dhe praktikohet si fe minoritare në pjesë të Iranit dhe Indisë.
Zoroastri Profeti Zoroastër (Zarathustra në persishten e lashtë) konsiderohet themeluesi i zoroastrizmit, ndoshta feja më e vjetër monoteiste në botë.
Pjesa më e madhe e asaj që dimë për të vjen nga Avesta, një përmbledhje shkrimesh të shenjta zoroastriane. Nuk dihet saktësisht kur ka jetuar.
Disa studiues mendojnë se ai ka qenë bashkëkohës i Kirit të Madh, mbret i Perandorisë Perse në shekullin VI para Krishtit, por shumica e provave gjuhësore dhe arkeologjike tregojnë për një periudhë më të hershme, mes viteve 1500 dhe 1200 para Krishtit.
Mendohet se Zoroastri ka lindur në zonën që sot është Irani verilindor ose Afganistani jugperëndimor. Ai mund të ketë jetuar në një fis që ndiqte një fe të lashtë me shumë perëndi (politeizëm), e ngjashme me format e hershme të hinduizmit.
Sipas traditës zoroastriane, në moshën 30-vjeçare ai pati një vegim hyjnor të një qenieje supreme gjatë një rituali pastrimi pagan. Pas kësaj, ai filloi të mësonte ndjekësit të adhuronin një zot të vetëm, të quajtur Ahura Mazda.
Në vitet 1990, arkeologë rusë në Gonur Tepe, një vend i Epokës së Bronzit në Turkmenistan, zbuluan mbetjet e një tempulli të hershëm zjarri, që besohet të jetë zoroastrian. Tempulli daton në mijëvjeçarin e dytë para Krishtit, duke e bërë vendin më të hershëm të njohur të lidhur me këtë fe.
Zoroastrizmi ndikoi në një nga perandoritë më të mëdha të botës së lashtë, Perandorinë e fuqishme Perse. Ai ishte fe shtetërore e tri dinastive kryesore.
Kiri i Madh, themeluesi i Perandorisë Ahemenide, ishte një zoroastrian i devotshëm. Sipas shumicës së burimeve, ai ishte një sundimtar tolerant që u lejonte popujve të pushtuar të praktikonin fetë e tyre. Ai sundonte sipas ligjit zoroastrian të “ashës” (e vërteta dhe drejtësia), por nuk e imponoi fenë mbi territoret e pushtuara.
Besimet e zoroastrizmit u përhapën në Azi përmes Rrugës së Mëndafshit, një rrjet rrugësh tregtare që lidhte Kinën me Lindjen e Mesme dhe Evropën.
Disa studiues besojnë se idetë e zoroastrizmit ndikuan në fetë abrahamike, judaizmin, krishterimin dhe islamin, përmes ndikimit të Perandorisë Perse.
Konceptet si një zot i vetëm, parajsa, ferri dhe dita e gjykimit mund të jenë prezantuar fillimisht te komuniteti hebre në Babiloni, ku njerëzit nga Mbretëria e Judesë kishin jetuar në robëri për dekada.
Kur Kiri pushtoi Babiloninë në vitin 539 para Krishtit, ai liroi hebrenjtë. Shumë prej tyre u kthyen në Jerusalem, ku pasardhësit e tyre ndihmuan në krijimin e Biblës Hebraike.
Gjatë mijëvjeçarëve që pasuan, zoroastrizmi dominoi edhe dy perandori të tjera perse, atë Parthiane dhe Sasanide, deri në pushtimin mysliman në shekullin e shtatë.
Pushtimi mysliman i Persisë (633–651 pas Krishtit) çoi në rënien e Perandorisë Sasanide dhe në dobësimin e zoroastrizmit në Iran.
Pushtuesit arabë vendosën taksa për zoroastrianët që donin të mbanin fenë e tyre dhe zbatuan ligje që ua vështirësonin jetën. Me kalimin e kohës, shumica e tyre u konvertuan në islam.
Parsët janë ndjekës të zoroastrizmit në Indi. Sipas traditës së tyre, një grup zoroastrianësh iranianë u larguan nga Persia për t’i shpëtuar përndjekjes fetare pas pushtimit arab.
Mendohet se ata kaluan Detin Arab dhe u vendosën në Gujarat, në Indinë perëndimore, diku mes viteve 785 dhe 936.
Parsët janë një pakicë etnike në Indi dhe Pakistan. Sot ka rreth 60,000 në Indi dhe rreth 1400 në Pakistan.
Simbolet dhe besimet zoroastriane
Faravahari është një simbol i lashtë i kësaj feje. Ai paraqet një burrë me mjekër që shtrin një dorë përpara dhe qëndron mbi krahë të hapur që dalin nga një rreth, simbol i përjetësisë.
Zjarri është një simbol tjetër shumë i rëndësishëm, pasi përfaqëson dritën, ngrohtësinë dhe pastrimin. Disa zoroastrianë e konsiderojnë edhe pemën gjithmonë të gjelbër të selvisë si simbol të jetës së përjetshme.
Zjarri dhe uji shihen si simbole të pastërtisë.
Vendet e adhurimit shpesh quhen tempuj zjarri. Çdo tempull ka një altar me një flakë të përhershme që nuk shuhet kurrë.
Sipas legjendës, tre tempuj të lashtë, të njohur si “zjarret e mëdha”, thuhet se erdhën drejtpërdrejt nga Ahura Mazda në fillim të kohës. Arkeologët i kanë kërkuar këto vende, por nuk dihet nëse kanë ekzistuar vërtet apo janë thjesht mite.
Zoroastrianët dikur praktikonin “varrime në qiell”. Ata ndërtonin kulla rrethore të quajtura dakhma, ku trupat liheshin të ekspozuar ndaj natyrës dhe shpendëve derisa mbeteshin vetëm kockat. Më pas, kockat vendoseshin në gropa gëlqereje të quajtura urna.
Këto praktika janë ndaluar në Iran që nga vitet 1970. Sot, shumë zoroastrianë i varrosin të vdekurit nën pllaka betoni, ndërsa disa Parsë në Indi vazhdojnë traditën. Një dakhma ende përdoret pranë Mumbait.
Zoroastrizmi në kulturën perëndimore
Shumë europianë u njohën me Zoroastrin përmes romanit të shekullit XIX Kështu foli Zarathustra nga filozofi gjerman Fridrih Niçe.
Në këtë vepër, Niçe ndjek profetin në udhëtimet e tij. Disa e quajnë librin “ironik”, pasi vetë Niçe ishte ateist.
Këngëtari britanik Freddie Mercury, vokalisti i grupit Queen, ishte me origjinë Parsi dhe praktikonte zoroastrizmin. Ai vdiq në vitin 1991 nga komplikimet e AIDS-it dhe funerali i tij në Londër u zhvillua nga një prift zoroastrian.
Perëndia zoroastriane Ahura Mazda i dha emrin kompanisë japoneze Mazda Motor Corporation, e cila shpresonte që lidhja me “Zotin e Dritës” do të përmirësonte imazhin e makinave të saj.
Shkrimtari amerikan George R. R. Martin, krijuesi i serisë A Song of Ice and Fire, e cila u adaptua në serialin Game of Thrones, u frymëzua nga zoroastrizmi për legjendën e Azor Ahait.
Në këtë histori, një luftëtar gjysmëperëndi mposht errësirën me ndihmën e një perëndie të zjarrit, R’hllor, që mendohet të jetë modeluar sipas Ahura Mazdës.
